1. SKIP_MENU
  2. SKIP_CONTENT
  3. SKIP_FOOTER
  • آخرین بروزرسانی: یکشنبه 25 فوریه 2018. برابر با یکشنبه, 06 اسفند 1396

اقتصاد آزاد و آیندۀ ایران

.
  

 

اساتید محترم، میهمانان گرامی، هموندان عزیز، خانم‌ها و آقایان:

از اینکه دعوت حزب مشروطۀ ایران را جهت شرکت در کنفرانس "اقتصاد آزاد و آیندۀ ایران" پذیرفتید، از حضورتان سپاسگزارم و از طرف شورای مرکزی حزب به شما خوش آمد می‌گویم.
قبل از آغاز سخنرانی‌ها در چهارچوب گروه کار "اقتصاد آزاد و آیندۀ ایران"، مفتخرم که حضور یکی از فعالان سیاسی و دوستان وفادار به حزب مشروطۀ ایران را حضور شما اعلام کنم. چهرۀ آقای دکتر سیروس آموزگار ـ استاد اقتصاد و حقوق، روزنامه‌نگار، نویسنده و تحلیل‌گر سیاسی بر همۀ شما آشناست و همانگونه که می‌دانید، دکتر آموزگار وزیر اطلاعات و جهانگردی در کابینۀ زنده دکتر یاد شاپور بختیار بوده‌ است. بسیار خوشوقتیم که دکتر آموزگار دعوت حزب را پذیرفتند و در نشست امروز ما حضور دارند.

کنفرانس "اقتصاد آزاد و آیندۀ ایران" در بر گیرندۀ دو محور اصلی است، یکی اقتصاد آزاد و یا به عبارتی دیگر لیبرال و دیگری نقش آن در آیندۀ ایران. طرح این دو محور در گفتگوهای حزب پیرامون اقتصاد و آیندۀ ایران در چهار چوب کلّی ، امر جدیدی نیست. در اصل چهارم منشور حزب، به اهمییّت توسعه و پیشرفت اقتصادی به منظور برآوردن یک تعّهد ملی در ترقی‌خواهی و همچنین چيرگی بر بينوايی، واپس‌ماندگی و رسيدن به جهان امروزی با ساختن يک کشور آباد و نيرومند، هدف حزب شناخته شده است. در اصل دوازدهم، از آزاد کردن نيروهای توليدی و حمایت دولت از کوشش‌هايی که برای گسترش ظرفيت اقتصادی و بالا‌بردن سطح زندگی مردم انجام می‌گيرد، به عنوان تنها روش در یک سياست اقتصادی پيشرو و کارآمد یاد شده است. توسعۀ اقتصادی در حین حفاظت از محیط زیست در اصل هفدم منشور آمده است. ‏نخستين اولويّت ما در اقتصاد سياسی آزاد، ايدئولوژی‌زدائی از اقتصاد، روی آوردن به عمل‌گرائی و پرداختن به حدود و ظوابط نقش اجرایی دولت در اقتصاد کشور است. امّا روی آوردن به عمل‌گرایی، فرای اصول و تعاریف علمی میّسر نخواهد بود.

طبیعی است که هیچ کشوری را نمی‌توان ساخت، مگر با تکیه بر دمکراسی لیبرال با تمام زیرمجموعه‌هایش؛ حال شکل نظام به هر‌گونه که می‌خواهد‌ باشد. امّا در جامعۀ فقیر و بدور از یک اقتصاد کارآمد و سالم، دمکراسی نیز مفهوم خود را از دست خواهد داد. بنابر این شاید بتوان گفت که دمکراسی و اقتصاد آزاد پیوندی است که راه آزادی ایران و دست‌یابی آن به سیستم بهداشتی، تربیتی، آموزشی و امنیت عمومی را هموار خواهد کرد. اما دو پرسش کلی مطرح است: یکی اینکه چرا یک جامعه قبل از ادعای مدرن بودن به یک اقتصاد سالم نیاز دارد؟ و دوم اینکه چگونه یک جامعه قادر خواهد بود، توانایی دست‌یابی به اقتصاد سالم را در خود بپروراند؟ شاید بتوان این دو پرسش کلی را به عنوان چهارچوب گفتمان اقتصاد آزاد با نگرش به ایران در نظر گرفت.

آنچه که حزب، امروز و در فرم جدیدی به آن پرداخته است، دوری جستن از کلّی‌گویی و روی آوردن به موازین علمی به امیّد آغاز یک گفتمان اقتصادی و البته ورا حزبی است. موضوع اقتصاد ایران، همچون بهداشت و آموزش نمی‌تواند تنها در گفتار حزبی بگنجد، بلکه به همۀ مردم ایران ارتباط دارد و موضوعی است ملی. اما بحث در چگونگی پیشرفت و اینکه چه سیاست‌هایی در کوتاه‌ترین مدت و با کمترین هزینه به اهداف یک اقتصاد آزاد جامۀ عمل می‌پوشانند، قادر خواهند بود که زمینۀ رقابت‌های سالم را پدید آورند. باعث خشنودی حزب مشروطۀ ایران است که توانسته است در زمینه‌سازی برای چنین گفتمانی و در دعوت به پرداختن مسایل ملّی با بینشی ورا حزبی پیشگام باشد. نقش سه اقتصاد‌دان و تحلیل‌گر سیاسی برجسته آقایان دکتر حسن منصور، دکتر فریدون خاوند و دکتر شاهین فاطمی در گفتمان "اقتصاد آزاد برای آیندۀ ایران" الگویی موثر در سایر امور حزب خواهد بود.



دکتر حمید تفضّلی