1. SKIP_MENU
  2. SKIP_CONTENT
  3. SKIP_FOOTER
  • آخرین بروزرسانی: یکشنبه 25 فوریه 2018. برابر با یکشنبه, 06 اسفند 1396

پاینده ایران

.
  

 

برگزاری کنگره اروپایی حزب مشروطه ایران (لیبرال دموکرات) را شادباش گفته و مایل هستم که از این مجال برای ارایه یک طرح پیشنهادی در راستای روابط و تعاملات فراحزبی حزب مشروطه ایران (لیبرال دموکرات) بهره گیرم تا با بررسی هموندان، در صورت امکان از یک طرح و ایده کلی به یک راهبرد مدون دست یابیم.

می‌دانیم که به واسطه جای گرفتن در منطقه بحرانی خاورمیانه، سرزمین اهورایی‌مان – ایران – به ناگزیر متأثر از فعل و انفعالات و تغییر و تحولات جاری در سطح منطقه می‌باشد؛ به ویژه آنکه اکنون گروهی بر سرزمین‌مان حکومت می‌رانند که خود بخشی از بحران خاورمیانه به شمار می‌روند.

نزاع قبیله‌ای بنی‌هاشم و بنی‌امیه که روزگاری در بیابان‌های بی‌اهمیت در جریان بود، امروز سراسر خاورمیانه را در شعله‌های ویرانگر خود مشتعل کرده و نزاع شیعه و سنی و گروه‌های تروریستی و حکومت‌های تروریست پرور همراه با دلارهای نفتی و سلاح‌های غربی با گمراهی و نابخردی و خرافه‌پرستی مردمان توأم شده و بدیهیات زندگی را در خاورمیانه به گروگان گرفته است.

در میان گدازه‌های این آتشفشان‌های فرقه‌ای، حرکت‌ها و جنبش‌های آزادی‌خواهانه، هر از گاه واپسگرایی حکومت‌ها و مردمان کشورهای منطقه را به چالش کشیده است و به گواه تاریخ معاصر، جنبش‌های آزادی‌خواهانه در ایران، ترکیه و مصر در سطح منطقه پیشگام بوده و بر حسب ظرفیت خود، مردمان دیگر کشورهای منطقه را نیز تحت تأثیر گذارده‌اند.

بررسی سیر تحولات کشورهای منطقه نشان می‌دهد که کامیابی جنبش‌های آزادی‌خواهانه در هیچ یک از کشورهای منطقه نمی‌تواند بگونه گلخانه‌ای و به دور از تأثیر و تأثرات دیگر کشورهای منطقه روی بنمایاند و جنبش‌های آزادی‌خواهانه، جدا از رویارویی با واپسگرایان آن سرزمین، به شدت از سوی جریان‌های واپسگرای دیگر کشورهای منطقه نیز تهدید می‌شود؛ نمونه عینی تجربه شده این مسأله، سرنگونی حکومت شاهنشاه آریامهر بود که همه جریان‌های واپسگرای خاورمیانه برای یاری رساندن به واپسگرایان داخلی از هیچ کمکی فروگذار نبودند.

از اینرو، تضمین پیروزی جنبش‌های آزادی‌خواهانه در کشورهای خاورمیانه، جز با پیروزی آزادی‌خواهی و تضعیف واپسگرایی در سراسر خاورمیانه میسر نمی‌تواند بود؛ با توجه به آنکه جریان‌های واپسگرا در سطح خاورمیانه، بواسطه در اختیار داشتن اهرم‌های حکومتی، گروه‌های تروریستی، ابزار رسانه‌ای و تبلیغاتی، دلارهای نفتی و سلاح‌های امروزی عرصه را برای جریان‌های آزادی‌خواه به شدت تنگ کرده‌اند، تنها راه احزاب و جریان‌ها و جنبش‌های آزادی‌خواهانه خاورمیانه برای رویارویی، اعلام مواضع و ارایه تحلیل می‌باشد تا اذهان مردمان بیشتری را از بمباران تبلیغاتی واپسگرایان برهانند و نیروهای بیشتری را به یاری بطلبند.

چه بسا آنچه که می‌تواند این اعلام مواضع و ارایه تحلیل‌ها را برای مردم کشورهای منطقه مؤثرتر و توجه برانگیزتر کند، موضعگیری واحد همه جریان‌های آزادی‌خواه منطقه در برابر بحران‌سازی‌های واپسگرایان است. واپسگرایانی که چه آشکارا و چه در نهان ارتباطات مشخصی با یکدیگر دارند و از پشتیبانی‌های مالی، لجستیک، تبلیغاتی و ایدئولوژیک یکدیگر در سراسر منطقه برخوردار هستند.

از اینرو پیشنهاد می‌شود که یک جبهه فراگیر لیبرال دموکراسی با همراهی تشکل‌های لیبرال دموکرات کشورهای خاورمیانه، به ویژه ایران مصر و ترکیه فراهم آید تا صدای رساتری برای بیان تمایلات لیبرال دموکرات آزادیخواهان خاورمیانه طنین‌انداز شود و بازوی همبسته‌ای برای بازداشتن واپسگرایان از راهی که بسوی نابودی منطقه در پیش گرفته‌اند پدید آید.

پیشنهاد می‌شود بجای تلاش برای چانه‌زنی با تشکل‌های غیر‌شفاف ایرانی که کارنامه و عمل‌کرد آنها جایی برای اعتماد باقی نمی‌گذارد، برای رویارویی با اساس واپسگرایی در خاورمیانه، رایزنی‌های مؤثرتر و گسترده‌تری با احزاب و جریان‌های لیبرال دموکرات دیگر کشورهای خاورمیانه صورت گیرد که حتی در برخی از کشورها از قدرت پارلمانی و یا نفوذ دولتی نیز برخوردار می‌باشند.

آری، به اتفاق جهان می‌توان گرفت ...

پاینده ایران
آزاد باد ملت ایران
ایران – 1 آذرماه 2572
امضا: گستهم